فکر درمانده4
به نام بزرگترین نیرنگ باز.
اشتباه نکنین، شیطان پرست نشدم.
با خودم فکر می کردم مگه تمام لغات رو خدا نیافریده؟ چون خالق زبون در دهان ماست.
پس با توجه به چیزایی که به ما آموختن نمی تونسته چیز بدی بیافرینه. پس نیرنگ باز هم خوبه.
شاید شما هم موافق باشین که ما لغات رو برای تعریف به کار بردیم. و از هر لغتی در شرایط خوب و بد استفاده کردیم. حالا که مدتها از ابتدای لغت سازی می گذره، بعضی چیزها بد و بعضی خوب تعریف می شن.(بعضیم بسته به جاش خوب و بد داره. مثل تعریفی که برای نشان دادن انگشت شصت وجود داره.)
پس چرا ما انسان ها برای چیزهایی که خود بد کردیمشان خود را عذاب می دهیم؟
چیزهایی که فوحش نامیدیمشان و اگر کسی آنها را به کار برد، بی ادب نامیده شده و باعث ناراحتی دیگران می شود.
چرا ما بهترین دوستی های خود را به خاطر تعاریفی که قبلا برایمان کرده اند خراب می کنیم؟
شاید خیلی ها نظر منو قبول نداشته باشن. چون وحی منزل نیست. صد در صد هم خطا توش هست.
برای همین فکر کنم اگه بگم خدا هم توان انجام فعل حرام داره، ولی نمی کنه؛ بد بیراه نگفته باشم. مثل پیامبرا و ائمه.
مگه حضرت علی نگفت اگر من هم می خواستم مانند عمروعاص نیرنگ بزنم، او حتی نمی فهمید از کجا خورده؟
خودمونیم، اگه حضرت علی هم فراماسون بود، به جای 2012تو 1500دنیا به آخر می رسید. مطمئنم موافقید حضرت علی از ماسون های بزرگی مثل نیوتون و داوینچی داناتر بوده.
پس یا علی مددی.
این وب ازان گروهی از دانشجویان ریاضی دانشگاه شاهد تهران می باشد که هیچ هدف سیاسی را دنبال نمی کند.