نظرسنجی
در نظر سنجی گوشه صفحه شرکت کنید...
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم مهر ۱۳۸۹ ساعت 18:17 توسط L.payam
|
یا امام رضا...
من دست خالی آمدم ، دست من و دامان تو
سرتا به پا درد و غمم، درد من و درمان تو
تو هر چه خوبی من بدم ، بیهوده بر هر در زدم
آخر به این در آمدم ،باشم کنار خوان تو
من از هر دررانده ام ، من رانده ی وامانده ام
یا خوانده یا نا خوانده ام ،اکنون منم مهمان تو
پای من از ره خسته شد، بال و پرم بشکسته شد
هر در به رویم بسته شد، جز درگه احسان تو
گفتم منم در می زنم ،گفتی به تو سر می زنم
من هم مکرر می زنم ،کو عهد و کو پیمان تو؟
سوی تو رو آورده ام، ای خم سبو آورده ام
من آبرو آورده ام، کو لطف بی پایان تو؟
حال من گوشه نشین، با گوشه ی چشمی ببین
جز سایه ی پر مهرتان، جایی ندارم جان تو
من خدمتی ننموده ام، دانم بسی آلوده ام
اما به عمری بوده ام، چون خار در بستان تو على انسانى
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم مهر ۱۳۸۹ ساعت 10:50 توسط L.payam
|
دارم میرم...
داریم کم کم می ریم برای اردوی غدیر...
جاتون خالی مشهد...
دلتون نخواد امام رضا...
شبه تولده آقا اونجا خواهیم بود...
سال گذشته هم نزدیک به ولادت ایشون مشهد بودیم... بازم غدیر بود...
اما به خاطر مشکلات، مسئولا درست روز قبل برمون گردوندن.
خیلی زور داشت. عده ای از بچه ها حتی وقتی نیشابور بودیم برگشتن تا تولد رو پیشه صاحب روز باشن و بعد به خرج خودشون برگردن.
اما من نتونستم بمونم. سعادتش نبود.
انگار همین دیروز بود.
یادش بخیر.
صبح که رسیدم خونه، ساعت یک ربع به 9 بود.
خانواده که تازه بیدار شده بودن، تلویزیون رو روشن کردن.
کانال 3 حرم آقا رو نشون می داد...
دلم سوخت.
خیلی زیاد.
رفتم تو اتاقم و در رو بستم.
حتی بیهوده قفلش هم کردم.
تا صدای تلویزیون نیاد...
صدا اومد...
اما شما نمی تونستین بیاین.
پس چه شد بعدش، بماند.
اما امسال اگر خدا بخواد، سعادتش دست داده...
داریم میریم...
اگر اتوبوس چپ نکنه، شبه تولد کنار حرم خواهم بود...
سال قبل بعد از برگشتن دلم شکست، سوخت...
اما اینبار دلم شکسته و سوخته...
دارم میرم برای درد دل...
دارم می رم از همه گلایه کنم و بیشتر از همه از 2نفر...
خودشون می دونن.
دعا کنین بتونم تا 3شنبه صبر کنم...
دعا کنین لیاقت زیارت رو داشته باشم...
+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم مهر ۱۳۸۹ ساعت 12:30 توسط L.payam
|
پیام بهداشتی...
مسخره کردن چیز خوبی نیست.
اینو همه می دونیم.
همیشه می گن پیرمردا از حواس کمتری برخوردارن. منظورم اون حواس پنجگانه نیست. منظورم هوش و حواسه.
همین چند دقیقه پیش، فوقش دو ساعت پیش، پاشدم اومدم دمه مغازه، برای اینکه به کارام برسم.
کلیدمو جا گذاشته بودم. پس نشستم تا همکارم بیاد و درو باز کنه.
همیشه به موقع میومدا! اما اینبار نیم ساعت نشستم و نیومد. چراشو نمی دونم.
نشسته بودم هنوز و دو سمته خیابونو نگاه می کردم، که یه بار دیگه ساعتو نگاه کردم.
دیدم ساعد تازه 3 و نیم شده!
مغازه رو از ساعت 4باز می کنیم!
من یک ساعت زودتر اومده بودم و گله می کردم که چرا همکارم نیومده!
مسخره نکنیم مسن ترارو. منکه اهل مسخره کردن به هیچ عنوان نبودم تا حالا، وضعم اینه.(دلیلش بماند که چرا من تو این سن ایجوری شدم.)
اما احترام بذاریم به مشکل دیگران و مسخره نکنیم کسی رو بد نیست...
"چون می گن این دنیا دنیای مکافاته اعمالمون هم هست." مراقب رفتارتون با دیگران باشین.(اینو کلی گفتم...)
+ نوشته شده در دوشنبه نوزدهم مهر ۱۳۸۹ ساعت 16:47 توسط L.payam
|
وادی یابس
|
با سلام مطلبی از مجله موعود خوندم که شاید خیلی از شما دوستان عزیز از اون اطلاع داشته باشید.حیفم اومد کسی بی اطلاع بمونه.امیدوارم مفید باشه! وادی یابس به معناي بيابان خشک و بي‌آب و علف است. این نام به طور خاص اشاره به سرزمینی واقع در منطقة حوران، نزدیک اذرعات (درعا) در مرز سوریه و اردن دارد و نیز منطقة سنگلاخی است که از سنگ‌های آنجا، سنگ آسیاب می‌سازند.1 نام این سرزمین بارها در روایات مربوط به حوادث آخرالزمان، به ویژه موضوع خروج سفیانی آمده است.
|
+ نوشته شده در جمعه شانزدهم مهر ۱۳۸۹ ساعت 22:8 توسط PLAN
|
کاش...
فیلم های ایرانی به پایانی مسخره، همیشه نتیجه ی اخلاقی مثبت، دچارن.
کمتر شده فیلم یا سریالی ساخته بشه و در آخر آقا دزده بتونه فرار کنه و به زندگیش بپردازه.
اما آیا هدف ما از دیدن فیلم فقط وقت پر کردنه؟ چون تقریبا هیچکس از این پندها درس نمی گیره.
بهتره که موضوعای واقعی رو با پایانه آبکی تموم نکنن، تا بشه یه تجربه برای بیننده ها.
مدتی قبل بینوایان رو می خوندم. رمان و فیلمی معروفه.
آخرش ژان والژان مرد.
ناراحت شدم. چون این آدم در طول زندگیش هیچ کاری برای خودش نکرد. اولش نون دزدید، به عشق بچه های خواهرش.
آخرش هم مرد، به عشقه کوزت...
جالب بود برام که این مرده تنومند و کاملا سالم، از بی اعتنایی کوزت که عاشقانه دوسش داشت خیلی ساده مریض شد و بعد از یک هفته خیلی بی صدا مرد.
کوزتی که به خاطر خوشحالیش، در شورشه فرانسه شرکت کرد تا بتونه ماریوس که عاشق کوزت و درگیر جنگ شده بود رو نجات بده.
کاش معشوقه ها می دونستن بی اعتناییشون می تونه جونه عاشقشون رو هم بگیره.
کاش...
+ نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم مهر ۱۳۸۹ ساعت 12:23 توسط L.payam
|
این وب ازان گروهی از دانشجویان ریاضی دانشگاه شاهد تهران می باشد که هیچ هدف سیاسی را دنبال نمی کند.