دانشجویی

 . محققان طی مطالعه بروی خصو صیات فیزیکی مار مو لکها اعلام کردند دم این جاندار

پس از جدا شدن از بدن از خصو صیاتی برخوردار است که تنها در صورت داشتن ذهنی مجزاقابل توضیح خواهند بود.

گونه های متعدی از مارمولک ها نه تنها قادرند برای گیج کردن مهاجمان دم خود را از بدن جدا کنند بلکه حرکات دم انها پس از جدا شدن نشان می دهد این عضو از اندام مارمولکها دارای ذهن مخصوص به خود است.

محققان کانادایی دانشگاه کالگاری دریافتند دم جدا شده مارمولک های لئوپارد تنها از واکنش های مداوم وریتم دار برخوردار نیست بلکه دارای حرکات پیچیده ای مانند حرکات پرشی تا ارتفاع 3سانتی متری است.

این حرکات به واسطه بخشی هماهنگ کننده در نخاع درون دم کنترل میشوند سیگنالهایی که این حرکات را کنترل میکند ازانتهای دم اغازشده ونشان میدهد نوعی مرکز کنترل کننده دراین قسمت ازاندام قرار دارد.سیگنالهای مرکز کنترل معمولا تحت پوشش مغزمارمولک قرار داردتازمانی که جاندار تصمیم به جداکردن دم خود بگیرد.

به گفته دانشمندان باورکردنی ترین تئوری برای توضیح این پدیده این است که دم جداشده براساس حسگرهای محیطی که بر روی سطح ان قرار دارد ازخود واکنش نشان میدهد ودرجهات واشکال خاصی باعث حرکت کردن عضو جداشده بدن مارمولک میشود.