او که می ماند، نخواهد رفت.

او که رفته است، نخواهد رسید.

او که رسیده است، پنهان است.

این همه از شکستن و سکوت چه عاید آینده خواهد شد؟

رفتن هم حرف عجیبی شبیه اشتباه آمدن است.

 تو بگو دایره تا کجای این نقطه خواهد گریست؟