دانشجویی

کتاب حشاشین، نوشته ی تامس گیفورد، ترجمه ی جواد سید اشرف از نشر ققنوس می باشد.

قول داده بودم از فرقه هایی جالب از مسیحیان براتون بنویسم، تا ببینید اونا چقدر اتحاد دارن و چقدر با زیرکی افراد خود رو کنترل می کنن.

این قسمت از کتاب، یادآوری خاطرات آقای بنجامین درایکسیل، فرزند آقای هیو درایکسیل است که یکی از ملیاردرها و صاحب نفوذان در کارهای واتیکان، حتی انتخاب پاپ و خرید پاپ(!!!)، بوده.

این کتاب حول کند و کاو برای پیدا کردن قاتل خواهر والنتاین درایکسیل می چرخه که توسط بن، برادر بزرگش انجام می شه.

کتاب نزدیک به هزار صفحه است و من بعضی از بخش هاش رو که ممکنه جالب باشه، عینه متنه کتاب براتون می ذارم.

امیدوارم خوشتون بیاد.

یا علی مددی.

 صفحه ی 103:

فولتون چنین آغاز سخن کرد:«حتما همه ی شما متوجه برخی ویژگی های نا آشنا و ظاهرا عجیب در فرقه ی کوچک اما سعادتمند ما شده اید.» برادر فولتون یکی از آن «آقا زرنگه های» کلاسیک یسوعی بود: موهای بلند طلایی، چهره ای مکار، اما مهربان و چشم هایی عسلی داشت که گویی هیچ اتفاقی را خیلی جدی نمی گرفت:«ما این اعمال را تمرین هایی برای توبه و آمرزش تلقی می کنیم. در اینجا هیچ چیز ترسناک و وحشت آفرینی وجود ندارد، چون همه ی ما مردان جوان متمدن و با فرهنگی هستیم و جامعه ی یسوع هم چیزی جز سلامتی و خوشبختی ما نمی خواهد. ما باید بیش از هر چیز قدرت روحی خود را تقویت کنیم. هدف ما ایجاد نشاط، قاطعیت و تقویت معنویت است. با این حال...»فولتون به مردانی که با دقت منتظر ادامه ی سخنان او بودند نگاه کرد، لبخندی زد و ادامه داد:«با این حال، ما نباید جنبه ی جسمانی وجود خود را کاملا نفی کنیم. ما در اینجا، یعنی در این کاخ مجلل – البته برادران توجه دارند که این شوخی نمونه ای از طنز ظریف و مخصوص یسوعیون است! -تجربه کرده ایم که کمی ریاضت و سرکوب شهوات جسمانی و تحمل درد به هیچ کس آسیبی نمی رساند و حتی در مواردی بسیار مفید هم می باشد. به شما اطمینان می دهم که درد می تواند به نحوی معجزه آسا روح و جان آدمی را پالایش دهد. البته نباید فراموش کنید که درد فقط وسیله ای است که ما با تحمل آن وظایف و اهداف خود را به یاد می آوریم. کافی است یادآوری کنم که اگر درد را -آنطور که باید و شاید -تحمل کنید، روح شما به وسیله ای برای غور در عوالم معنوی و سیر به سوی کمال تبدیل می شود که البته این وسیله تنها متناسب با میزان عشق شما به خدا قابل استفاده است. آیا آنچه را گفتم فهمیدید؟»

متنه بلند رو نمی خونین. برای همین مجبورم تکه تکه اش کنم.

منتظر راه هایی که برای آلایش روح ابراض می کنن باشین.

یا علی مددی.