دانشجویی

مادر هر کاری کند اهل خانه هم یاد می گیرند.

مثلا اگر شهید شود...

صلی ا... علیک یا فاطمه الزهرا(س)

سال 1391 بر شما مبارک.

امروزم روز جالبی بود.

جنگ های زیادی داشتم بر سر اینکه رای بدیم یا نه؟ آخرم نمیدونم کی رای داد و کی نداد.

خدا هممونو رهنمون شه.(درسته؟)

عشق عينک سبزی است که با آن انسان کاه را يونجه می بيند.
مارک تواين

نه روز از این ماه غم و شادی گذشت.

ماه غم، به خاطر جهالت عده ای از ما آدما که دامنگیر هممون شد؛ ماه شادی برای اینکه میدونیم در این روز بانو زینت هم در کنار ما به عزاداری می پردازن.

خدایا، التماس دعا داریم ازت.

یا مهدی، بیا که دلامون همه تو رو می خواد. توی این روز ابلیس خیلی کمتر روی بیشترمون تاثیر داره. بعضی هم که...

اللهم کل لولیک الفرج

اگر کاسبی نیست که دوست بفروشد ...

در عوض آنقدر دوستان کاسب هستند که تو را به پشیزی بفروشند!

دنیا هیچوقت اونطور که می خوای پیش نمیره.

چرا؟

چون خیلی چیزها توش تاثیر داره.

یکیش نفرینه. نفرین کسی که نمی گذره ازت.

در اون صورته که هر کاری بکنی، یه حسی خاص دنبالته. برای این حس اسم میذاری. گاهی استرس درس. گاهی دل گرفتگی از تنهایی یا هر چیزی.

گاهی خشم. عصبانی.

این چیزهاست که زندگی ما رو متحول می کنه. باعث میشه ما نتونیم آدم باشیم.

و اینگونه است که نفرین ها زیاد و زیاد تر میشه.

سلام. امیدوارم استفاده کافی رو ببرید.

سی و پنجمین دوره- جلسه اول   جلسه دوم

سی و چهارمین دوره- جلسه اول  جلسه دوم

سی و سومین دوره- جلسه اول   جلسه دوم

 

به نظر من و خیلی ها M۴۲ یکی از زیباترین سحابی های آسمان شب می باشد. امیدوارم از دیدن تصاویر لذت ببرید.

 

 

 

             

 

 

ادامه مطلب

بچه که بودیم صحبت از جنگ های بزرگ بود. جنگ هایی که توش کلی کشته داشت.
در مورد جنگ تحمیلی خودمون، هر سال هفته ای رو اختصاص می دادن و از شهدا تشکر می کردن.
بیشتر از همه فیلم هایی که توش یه پادشاه به جایی دیگه حمله می کرد و خون و خونریزی رو می دیدم.(البته بعضیامون.)
اما حالا که کمی بزرگ تر شدیم، دیگه اون حرف های ساده رو باور نداریم. دیگه باورمون نمیشه یه کشور و پادشاهش، به جایی دیگه حمله کنه.
دیگه می بینیم که همه در کنار هم در یک کشور بزرگ، به اسم زمین زندگی می کنیم. اراده می کنیم اونور دنیا رو میبینیم و با هر کسی و هر جایی بخوایم حرف می زنیم.
سوال پیش میاد آیا ما با بزرگ شدن، بهتر شدیم؟
طمعمون به مال دیگری کمتر شده؟
پس اگر جواب بله هست، این یکی دو حرکت جنگی این اواخر چیه؟ افغانستان و عراق...
تهدید به حمله ی هسته ای کره و ایران...
پس هنوز طمعی هست. اما چرا جنگی نمیشه؟
اینهمه فیلم می سازن برای ما تا ما حوصلمون سر نره. این همه وسایل تفریحی می سازن. پس تهدیدشون دیگه چیه؟
مگه خیر و صلاح، و گذران وقت ما رو نمی خوان؟

نظر این داداشم خصوصی نبود. اما چون عقب بود، نخواستم با گشتن بیهوده وقتش رو تلف کنه...

نظر برای "سهمیه شاهد توسط علی":

"ببین عزیز من خودم سهمیه شاهد دارم اینو حتما بدون که رتبه در سهمیه شاهد خیلی فرق داره با رتبه در سهمیه مناطق مثلا خودم در رشته تجربی با سهمیه شاهد 1700شدم که رشته پرستاری شهرستانا قبول میشم ولی 1700مناطق پزشکی رو رفتن
دوما ما جای کسی رو اشغال نمیکنیم  سهمیه ما چه بود و چه نبود شما رتبتون یه دونه هم تغییر نمیکرد
سوما جنگ تحمیلی اصلا به سیاست ربطی نداره بلکه قضیه ناموسی بوده که مسلما اگه همون شهدا نبودن معلوم نبود عربای کثافت سر ناموسای ما چی میوردن
و مسلما اگه شهدا نبودن ما هم وجود نداشتیم و رتبه ای هم وجود نداشت
پس اگه مثل شهدا جونمون ندادیم حداقل بزاریم بچه هاشون به راحتی وارد دانشگاه بشن بدون اینکه حق ما خورده بشه...
موفق باشی عزیز"

 و اما جواب من: برادر عزیزم متن منو خوندی؟

نظر دوستان و جواب منو چی؟

جوابم به آقا سعید رو هم خوندی؟ تو همین پست قبلی.

من مشکلی با شهیدا ندارم. با فرزنداشونم همینطور. مثلا تو دانشگاه شاهد درس می خونم و از بین اونا دوستانی دارم.

من می گم دولتمون داره کم کاری می کنه. حق اونا، تو و باقی ایثارگران خیلی بیشتر از ایناست.

کم کم دارم خسته می شم از این بحث تکراری.